Współpraca policji i straży gminnych/miejskich.

  • Dodaj recenzję:
  • 1834
  • Producent: Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie
  • Autor: Cezary Guźniczak, Irena Malinowska

Współpraca policji i straży gminnych/miejskich.

Rok wydania: 2012


Spis treści

Wprowadzenie  / 5

1.  Założenia metodologiczne / 11
1.1.  Przedmiot, cele i problemy badawcze / 11
1.2.  Teren  badań / 12
1.3.  Metodyka  badań / 14

2.  Omówienie wybranych pojęć dotyczących kooperacji Policji i straży gminnej / 17
2.1.  Bezpieczeństwo i porządek publiczny — przegląd definicji i opinii / 17
2.2.  System  bezpieczeństwa i porządku publicznego — wybrane zagadnienia / 23
2.3.  Współpraca w działaniach administracji publicznej / 26
2.4.  Porozumienie — prawna forma działania administracji / 30

3.  Wyniki  badań / 33
3.1.  Prawne aspekty współpracy Policji i straży gminnych (miejskich) / 33
3.1.1.  Sprawy organizacyjno-kadrowe oraz przygotowanie i doskonalenie zawodowe strażników gminnych (miejskich) / 35
3.1.2.  Problematyka nadzoru nad strażami gminnymi (miejskimi) /38
3.1.3.  Wspólne  działania Policji i straży gminnych (miejskich) bezposrednio ukierunkowane na realizację zadań z zakresu ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego / 46
3.2.  Organizacyjne aspekty współpreacy Policji i straży gminnych (miejskich) / 58
3.3.  Zakres i formy współpracy Policji i straży gminnych (miejskich) — stan faktyczny na podstawie dokumentacji źródłowej / 63
3.3.1. Stała wymiana informacji o zagrożeniach oraz koordynowanie rozmieszczenia  służb policyjnych i straży / 67
3.3.2  Organizacja  systemu  łączności między Policją i strażą / 70
3.3.3.  Zakres prowadzonych działań porządkowych w ramach współpracy Policji
i straży
/ 71
3.3.4.  Organizowanie wspólnych szkoleń oraz ćwiczeń policjantów i stażników / 74
3.4.  Okoliczności utrudniające współpracę Policji i straży gminnych (miejskich) / 82

4.  Współpraca między policją państwową a policją munincypalną w Republice Czeskiej — na przykładzie rozwiązań funkcjonujacych w Pradze / 87

5.  Współpraca między policją państwową a samorządowymi formacjami porządku publicznego w Republice Litewskiej — na przykładzie rozwiązań w Wilnie / 93

Wnioski końcowe  / 99

Bibliografia  / 103


Wprowadzenie

W  opinii  przedstawicieli  wielu  instytucji  i  środowisk zajmujących się obszerną problematyką bezpiczeństwa i  porządku publicznego, najbardziej pożądanym postępowaniem służącym ochronie  tych  dóbr  jest  konsekwentne  współdziałania kompetentnych podmiotów. Można tu wymienić formacje nadzorowane przez ministra spraw wewnętrznych, w tym Policji oraz straże gminne (miejskie)¹ jako szczególnie zobligowane do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Na Policji i strażach spoczywa obowiązek służenia społeczenstwu, w szczególności dbania  o  bezpieczeństwo ludzi  oraz  działania na rzecz spokoju i porządku publicznego. W  doktrynie  Policja  oraz  straże stanowią składowe systemu bezpiczeństwa i porzadku publicznego².
Pomimo  zbiezności celów,  jakie  stoją przed Policją i strażami, porównywanie wprost tych formacji na płaszczyźnie rozwiązań organizacyjno-prawnych może być jedynie teoretyczne. Policja bowiem ma obszerniejszy katalog zadan i kompetencji aniżeli straże gminne, poza tym stan etatowy i poziom wyszkolenia oraz specjalistyczne wyposażenia przemawia na jej korzyść. Niemniej  jednak  sytuacja  ta  nie  deprecjonuje  znaczenia  straży gminnych w działaniach, których celem jest ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego. Poza tym — co najważniejsze — nie uniemożliwia współdziałaniamiędzy Policją i strażami. Raczej  determinuje  badania  naukowe  nad  efektywnym  wykorzystaniem  ich  potencjału. Począwszy od 1990 r., w  którym  —  na  podstawie  przepisów  ustawy  o  Policji³ — zostały powołane pierwsze straze miejskie, uwaga społeczna skoncentrowała się na kwestiach dotyczących celowości ich powstania oraz zakresu zadań i kompetenci tych formacji. Dyskutowano na temat prawnych i technicznych możliwości skutecznego działania strażników. Wówczas też  —  co  jest  zrozumiałe  —  zainteresowano się kwestiami dotyczącymi współpracy Policji za strażami. Analizowano stosowane w tym zakresie rozwiązania, a także zwracano uwagę na relację zachodzącą w kontaktach służbowych pomiędzy policjantami i strażnikami.

1. W treści określenia: „straże gminne”,  „straże miejskie”,  „straże” również są stosowane zamiennie.
2. Por.:  K.  Rajchel  (red.),  Administracja  bezpieczeństwa  i  porządku  publicznego, Warszawa  2009;  S.  Pieprzny, System  podmiotów  właściwych  w  sprawach  ochrony  bezpieczeństwa  i  porządku  publicznego (wybrane  zagadnienia) [w:]  J.  Dobkowski  (red.) Prawo.  Administracja.  Policja.  Księga  pamiątkowa  Profesora Wincentego Bednarka, Olsztyn 2006, s. 303–304.
3. W pierwszym brzmieniu przepisów ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji, DzU nr 30, poz. 179.